29-30 juli 2014

Dag 11 : Di 29 juli : Dzoraget – Kazbegi

We verlaten Armenië en rijden vandaag naar Kazbegi… een lange rit. De grensovergang gaat heel vlotjes, stempels om Armenië te verlaten, stempels om Georgië binnen te komen… Meteen ander alfabet, maar al even onleesbaar voor ons. De eerste indrukken zijn dat dit toch een iets rijker land is, minder lada’s, meer middenklasse-wagens, en de luxe-jeeps die blijven er natuurlijk… De wegen zijn breder en beter onderhouden… We rijden langs Tbilisi : ook hier heel wat nieuwbouw, mooie winkelcentra, we zien de oude stad liggen op een klif hoog boven de rivier… file vanwege een auto die in een – gelukkig niet al te diepe – ravijn is gereden.
 

Verder verandert het gebergte alweer, met heel mooi groene hoog gelegen weilanden, ruwe rotsen, een prachtig turquoise stuwmeer met een  heel mooi gelegen klooster …

De temperatuur daalt, we komen voorbij een skioord, moeten hier de Jvari-pass (2400m) voorbij en de temperatuur is nog amper 13°C, we zitten nu wel in de wolken … Een grote t°-wisseling voor toeristen in short en met een topje aan … Boven aan de pas een prachtig uitzicht op de bergen, de kloven, … in de verte Azerbeijan en Zuid-Ossetië … Na de pas volgen we verder de rivier in de vallei, prachtige bergen, kleine dorpjes, bruggetjes, …. En dan een heel eind wegeniswerken waar we over de verharde weg moeten hobbelen …

Tegen 16:00u zijn we in Kazbegi, een drukte van taxi-chauffeurs op het pleintje, een venter voor guesthouses … we worden afgezet en voelen ons wat uitgeschud na een rit van 6 uur… Met de rugzak op gaan we op zoek naar een guesthouse, onze eerste voorkeur is volzet, maar het huisje ernaast heeft wel nog kamers vrij, …. Van ons luxe-hotel en 30°C nu een kamertje bij de plaatselijke bevolking en slechts 18°C. Op de koop toe deze namiddag geen stromend water in Kazbegi … dat wordt wachten tot vanavond…

We verkennen het dorpje, zien het bekende hoog gelegen klooster al liggen, en gaan op zoek naar een gids voor een trektocht. Ondanks de vele trekkers en de drukte in dit dorpje zijn hier zo goed als geen toeristenbureautjes … het toerisme staat hier echt nog in kinderschoenen. We kunnen wel een geo-kaart kopen, maar gidsen zijn hier niet … alleen gidsen voor het beklimmen van de Kazbek.

Hier ook geen postkantoor, onze al lang geschreven kaartjes uit Armenië geraken straks zelfs niet verstuurd vanuit Georgië … internet is toch veel sneller repliceert men hier … misschien is dit toch het laatste jaar dat we kaartjes proberen te versturen ….

‘s Avonds krijgen we een lekkere maaltijd in onze guesthouse, en naar we informeren wordt het weer vanaf morgen beter…

Dag 12 : Woe 30 juli : Kazbegi

Bij het ontwaken zien we vanuit onze kamer een blauwe hemel en de berg Kazbek (5047m) die gisteren in de wolken was gehuld … op de voorgrond het klooster en de groene weilanden … prachtig !




 

 
 


We starten de wandeling doorheen het dorpje Gergeti en daarna al snel stijl omhoog richting klooster. Onderweg heel wat toeristen die dezelfde richting kiezen. Na anderhalf uur klimmen moeten we toch wel even op adem komen, maar hebben we vooral een prachtig uitzicht op het kloostertje. We wandelen er even rond, lopen het kerkje binnen en gaan dan de andere kant op, vanwaar een heel ander perspectief op het klooster, even adembenemend … Gelukkig schijnt de zon, het is aangenaam warm, ideaal voor deze wandeling. We dalen opnieuw af, nu langs de andere kant, eten onderweg een picknick, en genieten van de omgeving, de vele geel en paar gekleurde bergbloemen en het groene gras,….

In het dorpje aangekomen gaan we nog eens op zoek naar een toeristenbureautje, een gids, … niks te bespeuren.

We besluiten dan maar een aantal adressen uit de LP op te bellen, in het nabij gelegen dorp Juta, vanwaar we eigenlijk de trekking willen starten. Gelukkig hier meer succes … en na heel wat telefoneren, onderhandelen, vragen en antwoorden, hebben we een deal … Morgen vertrekken we tegen de avond naar Juta waar we in de mooie Zeta-campsite overnachten, om dan in 3 dagen te voet naar Shatili te stappen. Voedsel, paard, tenten, slaapzakken, én gids… alles zou geregeld worden. Fingers crossed, hopelijk hebben ze alles goed begrepen, want het Engels is hier toch wel zeer basic, en uit beleefdheid zegt men steeds ‘yes’ ….  En morgen gaan we nog eerst mountainbiken naar de waterval van Gveleti.