Za 16 juli: heenvlucht naar Diyarbakir
's Morgens al vroeg uit de
veren om tijdig onze trein richting Zaventem te halen. De drukte valt mee in de
luchthaven... even een ''domper'' als we horen dat onze bagage niet
rechtstreeks naar Diyarbakir kan geboekt worden vanwege ontbreken van douane in
de lokale luchthaven. Anderhalf uur om visa te kopen, douane te passeren,
bagage op te halen en opnieuw af te leveren lijkt ons wel kort. Gelukkig hebben
we gisteren wel on-line ingecheckt! De vlucht vertrekt stipt, verloopt heel
vlot en wij landen op tijd in Ankara. Hier ook heel rustig, we raken vlot aan
ons visa en door de douane, onze bagage is snel compleet, nu nog de weg zoeken
naar “departure”-domestic flights. Na wat rond zoeken vinden we de
incheckbalie. Gezien we “laat” zijn wordt onze bagage op een aparte kar gegooid
en “per express” naar het vliegtuig gebracht. We raken vlot doorheen de
check-up van de handbagage en we zijn net op tijd om aan boord te gaan …oef!
Eerste missie geslaagd, als onze bagage nu ook nog mee is valt dit alles dus
wel mee! Na een klein anderhalf uur landen we in Diyarbakir. Ook hier krijgen
we in deze kleine luchthaven al snel onze bagage te pakken, er is slechts 1
band... We verlaten de luchthaven en komen rechtstreeks buiten op een parking
waar eigenlijk geen speciale ontvangst voor toeristen is. Geen ronselaars voor
hotels, alleen afwachtende taxi-chauffeurs … We spreken dan maar zelf iemand
aan en al snel volgt veel interesse. We krijgen een chauffeur mee, die ons al
snel wil overtuigen een ander hotel te kiezen . We blijven aandringen en via
allerhande kleine steegjes brengt hij ons bij Cidri Kadesi . Hier vinden we het
aanbevolen hotel Evin niet , wel veel interesse en allerhande blikken, veel
tijd voor overleg wordt ons niet gegund en nemen dan maar onze intrek in het Güller
hotel… maar het hotel valt mee. Als we later nog iets willen gaan eten zien we hotel Evik…(de naam stond dus
verkeerd in de Lonely Planet??) maar
goed, we zijn nu ingecheckt…we eten onze eerste pita en duiken daarna snel
onder de dekens…Een ganse dag onderweg vraagt zijn tol….
Zo 17 juli: bezoek aan Diyarbakir
 | ||
| Typische klederdracht in D | iyarbakir |
’s Middags eten we lekker aan een straatkraampje met gezellige tafeltjes en banken in een steegje. Daarna gaan we even een uurtje platte rust inlassen, om vervolgens de stad verder te verkennen. We lopen langs de muur, daarna enkele steegjes in naar de Syrische kerk. Hier krijgen we een kleine rondleiding door de priester, hier zijn nog geschriften in het Aramees te zien, de originele taal van Jezus. Daarna wandelen we verder langs de muur tot aan het Buyuk Kervanseray hotel waar we even vragen of we in het zwembad kunnen. Het zwembad wil net sluiten. Maar we mogen er na wat aandringen nog eventjes in. De prijs nadien valt wat tegen (40TL/20 min, normale tarief 25TL/dag/pp) We sluiten onze eerste dag af met een lekker maaltijd bij Safak Kahvalti &Yemek Salonu (35TL voor een uitgebreide maaltijd met 4p)
Ma 18 juli: Diyarbakir
– Batman – Hassankeyf - Midyat
 |
| Hasankeyf |
Daarna
willen we de historische site bezoeken (groot paleis, klein paleis,
holbewoningen van duizenden jaren oud). Maar vanwege de hitte gaan de kinderen
niet mee en kunnen ze even rusten in een salon van een nabij gelegen
restaurantje. De site is indrukwekkend, klein Cappadocië genoemd. Snikheet,
blakende zon, neervallende hitte, doffe lucht,… maar zeker de moeite waard. Daarna
keren we terug naar de hoofdstraat waar we de bus richting Midyat nemen. Kobe
laat tijdens het wachten zijn bril op de terrastafeltje liggen, en merkt dit op
zo’n 5 minuten nadat we vertrokken zijn met de bus … Onze medereizigers merken
onze discussie op, zijn direct bezorgd en de buschauffeur maakt rechtsomkeer om
de bril terug op te halen… Bij aankomst ligt de bril nog op het terrastafeltje
!
Onderweg wordt het landschap steeds bergachtiger, zien we dorpen waar alle bedden op het dak staan… De bus is zonder airco maar met openstaande ramen toch nog aangenaam… Veel kijkende blikken, maar vooral veel vriendelijkheid, een glimlach,… In Midyat worden we gedropt in het busstation de “otogar”, maar in de oude stad. Niet ver hiervandaan is één van de mooiste hotels van Oost-Turkije (Kasri Neroz) en dus wagen we het erop om toch even te vragen naar prijs en beschikbaarheid. De prijs is identiek aan Demirdag welke we vooraf hadden gecontacteerd (maar zonder bevestiging) en dus gaan we hierheen. Terug heel wat kinderen die ons volgen… tot net voor het hotel. Het hotel is één oase van rust met veel gezellige binnenpleintjes, heel mooie kamers, alleen een zwembad ontbreekt, maar vanwege watertekort in deze regio zou dit ook niet ecologisch verantwoord zijn…
Onderweg wordt het landschap steeds bergachtiger, zien we dorpen waar alle bedden op het dak staan… De bus is zonder airco maar met openstaande ramen toch nog aangenaam… Veel kijkende blikken, maar vooral veel vriendelijkheid, een glimlach,… In Midyat worden we gedropt in het busstation de “otogar”, maar in de oude stad. Niet ver hiervandaan is één van de mooiste hotels van Oost-Turkije (Kasri Neroz) en dus wagen we het erop om toch even te vragen naar prijs en beschikbaarheid. De prijs is identiek aan Demirdag welke we vooraf hadden gecontacteerd (maar zonder bevestiging) en dus gaan we hierheen. Terug heel wat kinderen die ons volgen… tot net voor het hotel. Het hotel is één oase van rust met veel gezellige binnenpleintjes, heel mooie kamers, alleen een zwembad ontbreekt, maar vanwege watertekort in deze regio zou dit ook niet ecologisch verantwoord zijn…
Di 19 juli:Midyat –
Mar Gabriël klooster
Vandaag
geen verslag van de mama omdat die zich niet zo goed voelde, Anke is dus even
in de pen gekropen. Na een stevig
ontbijt in dit zalig hotel waar obers staan te popelen om ons te helpen,
beslissen we om vandaag naar het klooster Mar Gabriël te gaan … Mama kan helaas
niet mee door misselijkheid.
We gaan naar het centrum waar we aan enkele mannen
vragen waar we een taxi richting Mar Gabriel kunnen nemen. Dit is echter nogal
veraf gelegen, en daarom stelt één iemand voor om mee te rijden met een pick-up.
Als plots twee mannen beginnen te vechten blijven we toch nog even wachten aan
de overkant... Er is nogal wat woordenwisseling en tussenkomst nodig van andere
Turken …Wij rijden mee met de pick-up komen ongedeerd aan in het klooster dat 22 km
van Midyat ligt… Als we 2 km van het klooster zijn zien we al hele ommuringen
een heel groot domein blijkt van het klooster te zijn. Als we net aangekomen
zijn hoeven we maar even te wachten en er komt al een gids aan. We staan voor
een heel groot gebouw vol versieringen. Als we binnen gaan zien we een korte
glimp van een nonnetje… Ze zijn helemaal in het zwart gekleed. We krijgen een
hele rondleiding in onberispelijk Engels en komen van alles te weten. In de 19e
eeuw was het bijvoorbeeld nog een hele ruïne. Er werd een heel deel
gerestaureerd en een deel nieuw gebouwd.
Er liggen ongeveer 12000 mensen begraven in een 10tal massagraven… Toch even
schrikken… We komen goed gemutst terug buiten. De Turkse chauffeur had ons de
gans rondleiding vergezeld en was ook onder de indruk… We komen aan in het
hotel waar mama nog ligt slapen. We leggen onze spullen terug en willen gaan
eten in een karavanserai die we de vorige dag hadden gezien… Na lang zoeken,
komen we nabij het hotel Shamayaa en gaan daar maar heen. Het hotel is dezelfde
stijl als dat van ons hotel. Als onze buikjes weer wat dikker zijn krijgen we
nog een rondleiding in het hotel … Als we uiteindelijk uit het hotel zijn
joelen al heel wat kinderen weer. Ze zijn trots dat “money money” en “hello”
uit kunnen spreken ….
 |
| Mar Gabriël monastery |
’s
Avonds doen we nog een wandeling doorheen het oude Midyat… We zien er de
vrouwen de bedden opmaken klaar voor de nacht, kuddes geiten en schapen komen
terug met hun herder, kinderen joelen en lopen een eind met ons mee. Hier geen
westerse toerist te bespeuren. Wim laat z’n haar knippen bij de plaatselijke
barbier en we gaan nog iets drinken in een mooi gerenoveerde karavanserai. Hier
veel Turkse gezinnen die genieten van een avondje uit, of op reis zijn…
Woe 20 juli: bezoek
aan Mardin
 |
| Mardin |
De temperatuur hier valt wat beter mee dan in Midyat. We bezoeken de Medressa, het kleine maar mooie lokale museum, slenteren langs de straten met de vele mooie gebouwen, doorheen de donkere straatjes van de soeks, rusten wat uit op één van de vele terrasjes met mooi uitzicht : echt wel een sfeervolle stad… met zoveel potentieel…
Jammer dat we tijdig onze dolmus richting Midyat moet halen.
Do 21 juli Midyat –
Sanli-Urfa
’s
Morgens vroeg uit de veren om de ‘luxebus’ richting Urfa te halen. Gelukkig
zijn we op tijd want de bus vertrekt een half uur vroeger dan men ons had
gemeld (midyat seyyidoglu). Aanvankelijk zitten we alleen op de bus, maar
algauw komen ganse families ons vervoegen en wordt er nogal lawaaierig
gediscussieerd over de juiste plaats,… Eens goed vertrokken komt de kalmte
terug en worden we bediend met water, frisdrank en zelf ijsjes. Tegen de middag
komen we aan in een super-de-luxe busstation. We nemen de taxi (met meter,
23TL) naar ons guesthouse. Gezien de hitte gaan we eerst richting Harran Hotel
waar we even een duik in het zwembad kunnen nemen. (40TL/4p) We wandelen daarna
nog wat door de straten, zien hier merkelijk meer gesluierde vrouwen, terug
veel smalle leuke straatjes, gekleurde poorten, zandkleurige huizen, versierde
minaretten, koepels van de moskeeën…
Vrij 22 juli:
Sanli-Urfa
Na
het lekkere Turkse ontbijt gaan we de grot van Abraham bezoeken en het
aanliggende park. Er heerst nabij de grot een enorme drukte, vooral aan de kant
van de vrouwen. In de hitte moeten Anke en ikzelf nog een extra jas en een
hoofddoek aandoen, en worden we meegezogen in de stroom van druk makende
vrouwen… Neerbuigend doorheen een smalle
doorgang naar de bron. Behalve een massa biddende vrouwen valt hier weinig te
zien…de sfeer is vooral drukkend heet…
De recente moskee op het nabijgelegen plein, de versierde minaretten, de visvijver met de heilige karpers, de vele turken die dit bezoeken…Het is allemaal heel sfeervol en leuk om te zien, te ondergaan in de massa… ’s
Middags eten we in een nabijgelegen restaurant met zicht op het park…
Daarna nemen we even platte rust in ons hotelletje en omstreeks 17 00u wagen we ons in de soeks van Urfa. We zien de koperslagers, de smid, de houtbewerkers, mannen achter de naaimachines, schoenmakers, zijde-verkopers, allerhande kledij, maar ook slagers (veel te heet! Voor het vlees!), groente verkopers, een drukte van jewelste… Zeker als er plots een hevig onweer losbarst, heel wat materiaal dreigt nat te worden. De riooldeksels vol afval zijn dichtgeslibd en kunnen het water niet slikken, en het waterpeil stijgt…. Dit is ongezien : normaal valt er geen regen in juli, het zou zeker meer dan 8 jaar geleden zijn dat zo’n regenval zich voordeed in Urfa… Precies een moesson. Nadat de meeste regen voorbij is gaan we nog even bij de bakker versgebakken (en droge!) koekjes halen…mmm… s’ Avonds genieten we van een lekkere maaltijd in ons hotel,… De eigenaar is terug uit vakantie en zijn vrouw maakt een heerlijke maaltijd. We maken kennis met wat andere hotelgasten, een Nederlands koppel en bekijken de mogelijkheden voor de volgende dag … Alweer een geslaagde dag… Zuidoost Turkije bekoort ons…
 |
| Sanliurfa |
De recente moskee op het nabijgelegen plein, de versierde minaretten, de visvijver met de heilige karpers, de vele turken die dit bezoeken…Het is allemaal heel sfeervol en leuk om te zien, te ondergaan in de massa… ’s
Middags eten we in een nabijgelegen restaurant met zicht op het park…
Daarna nemen we even platte rust in ons hotelletje en omstreeks 17 00u wagen we ons in de soeks van Urfa. We zien de koperslagers, de smid, de houtbewerkers, mannen achter de naaimachines, schoenmakers, zijde-verkopers, allerhande kledij, maar ook slagers (veel te heet! Voor het vlees!), groente verkopers, een drukte van jewelste… Zeker als er plots een hevig onweer losbarst, heel wat materiaal dreigt nat te worden. De riooldeksels vol afval zijn dichtgeslibd en kunnen het water niet slikken, en het waterpeil stijgt…. Dit is ongezien : normaal valt er geen regen in juli, het zou zeker meer dan 8 jaar geleden zijn dat zo’n regenval zich voordeed in Urfa… Precies een moesson. Nadat de meeste regen voorbij is gaan we nog even bij de bakker versgebakken (en droge!) koekjes halen…mmm… s’ Avonds genieten we van een lekkere maaltijd in ons hotel,… De eigenaar is terug uit vakantie en zijn vrouw maakt een heerlijke maaltijd. We maken kennis met wat andere hotelgasten, een Nederlands koppel en bekijken de mogelijkheden voor de volgende dag … Alweer een geslaagde dag… Zuidoost Turkije bekoort ons…
Zat 23 juli:
Harran-tour
 |
| Gobleki Tepe |
We rijden verder en zien de vele katoenplantages, velden met graan , paprika’s, watermeloen,… En dat allemaal dankzij het irrigatiesysteem, het GAP-project. Het lijkt ons wel dat men weinig spaarzaam omspringt met het water….Een overvloed aan water in de vele velden… Daarna bezoeken we een aantal andere sites: Sogmatar, Suayb City (=Jethro), de karavanserai van Harel-ba-rur en de grotten van Bazda. Overal liggen de sites tussen het dorp, lopen kinderen overheen de site en werden zelfs stenen gebruikt om huizen te bouwen. Het landschap wisselt van groene laagvlaktes ,naar afgelegen berglandschappen met hier en daar afgelegen dorpjes. We kunnen even kijken hoe brood wordt gemaakt, hoe mannen pauzeren en een bbq bereiden in een grot,…
 |
| Harran |
Als laatste halte komen we aan in Harran. Ook hier wat verlaten archeologische sites. We kunnen de beehive huisjes bezoeken, mooi gerenoveerd, leuke plaatsjes om iets te drinken, maar weinig indrukwekkend… We rijden terug richting Urfa en zijn tevreden over deze interessante toer… ’s Avonds eten we nogmaals een heerlijke maaltijd in ons guesthouse….
Zo 24 juli:Sanli-Urfa – Karadut – Nemrut Dagi
s’
Morgens na het ontbijt verlaten we Sanli-Urfa
richting Nemrut Dagi. We rijden met de chauffeur van Aslan-Tours en
maken een eerste stop op een uitkijkpunt op de Ataturk-dam…Indrukwekkend
bouwwerk… We rijden verder en bezoeken achtereenvolgens de Karakus heuvel,
Cendere Köprüsü (Romeinse brug) Eski Kahta en Arsameia… Mooie plaatsen met
restanten en beelden uit hetzelfde tijdperk, zelfde koning.
Als laatste
bezoeken we Nemrut Dagi… indrukwekkende heuvel met de bekende beelden… supermooi!!!
Daarna rijden we naar het Kervanseray-hotel met een heel koud zwembad… Maar een
duik in koud water doet deugd al is het voor niet lang!! Het hotelletje is
basic maar gezellig … En we genieten van de aanwezigheid van andere westerse
toeristen met kinderen…2 koppels op weg naar huis na een 4tal jaar buitenland,
het ene koppel is op de terugweg van Egypte en het andere koppel van Nieuw
Zeeland.
 |
| Nemrut Dagi |
We
proberen nog de volgende busrit te boeken, want het was niet mogelijk om dit in
Urfa te regelen, maar krijgen echter slecht nieuws voor onze rit naar Cappadocië.
Alle rechtstreekse bussen zijn volgeboekt. We kunnen via Adana (een omweg) er
vermoedelijk wel geraken… We boeken dit dan maar, om zo geen extra dag te
verliezen.
Ma 25 juli Karadut –
Adana – Aksaray - Güzelyurt
Na
een rit van 6u, een overstap in Adana waar men ons heel snel helpt aan een bus
naar Aksaray slechts een kwartiertje later, en een tweede rit van 4u komen we
aan in Aksaray waar alle dolmussen reeds vertrokken zijn. Na wat rondvragen
kunnen we nog een taxi krijgen aar Güzelyurt… (70TL). Om 21:30 u komen we aan.
We worden vriendelijk onthaald krijgen een avondmaal (soep, rijst, frietjes,
slaatje,…) Maar krijgen toch de ontgoocheling dat het zwembad buiten gebruik is
deze zomer (problems with municipality)… Wat een ontgoocheling… Na een week in
het snikhete Z.O.-Turkije zonder zwembad hadden we allemaal uitgekeken naar een
middag aan het zwembad …Maar het aanbod van hotels met zwembad in de omgeving
van Güzelyurt is beperkt, en een extra zoektocht of opnieuw een lange
verplaatsing zien we niet zitten …
Di 26 juli: Güzelyurt
– Monastry Valley
 |
| Romaanse kerk in Güzelyurt, nu moskee |
We
krijgen een uitgebreide uitleg van onze hotelbaas omtrent de
bezienswaardigheden in Güzelyurt en omgeving . Na het afleveren van 2 zakken
vuile was, een lekker Turks ontbijt vertrekken we voor een “korte” wandeling
naar de Monastery valley. We passeren langs de typische kerkjes en woningen
uitgehold uit de tufsteenrotsen . We zien een prachtig kerkje in Romaanse
bouwstijl…Omgebouwd tot moskee.
We lopen in een klein ondergronds dorp… En daarna richting de vallei. Er passeert een stoet voor een begrafenis. In de schaduw picknicken we en daarna wandelen we door de kloof…Komen nog een paar Turkse gezinnen tegen (met de picknick, de bbq…). Het is heet en gelukkig hebben we veel water bij… Ook de natuur is heel mooi… Na een tweetal uur komen we aan het eind van de kloof, en is het even zoeken welke richting we uit moeten… hier geen bordjes of duidelijke paadjes voor het vervolg van de wandeling… We kiezen voor de meeste zekerheid en via een verharde weg bovenaan de kloof komen we terug in Güzelyurt. In ons hotel staat de was al klaar. Na een verfrissende douche gaan we eten op het gezellige markt plein. Hier een mix van toeristen en veel plaatselijke turken. Doet een beetje denken aan verlaten Spaanse bergdorpjes. We eten een lekker gerechtje uit de plaatselijke keuken, drinken turkse koffie en proeven voor het eerst appelthee en een warm bananendrankje… Mm. We schrijven enkele kaartjes naar het thuisfront en spelen enkele partijtjes kaart … Een gezellige avond…
We lopen in een klein ondergronds dorp… En daarna richting de vallei. Er passeert een stoet voor een begrafenis. In de schaduw picknicken we en daarna wandelen we door de kloof…Komen nog een paar Turkse gezinnen tegen (met de picknick, de bbq…). Het is heet en gelukkig hebben we veel water bij… Ook de natuur is heel mooi… Na een tweetal uur komen we aan het eind van de kloof, en is het even zoeken welke richting we uit moeten… hier geen bordjes of duidelijke paadjes voor het vervolg van de wandeling… We kiezen voor de meeste zekerheid en via een verharde weg bovenaan de kloof komen we terug in Güzelyurt. In ons hotel staat de was al klaar. Na een verfrissende douche gaan we eten op het gezellige markt plein. Hier een mix van toeristen en veel plaatselijke turken. Doet een beetje denken aan verlaten Spaanse bergdorpjes. We eten een lekker gerechtje uit de plaatselijke keuken, drinken turkse koffie en proeven voor het eerst appelthee en een warm bananendrankje… Mm. We schrijven enkele kaartjes naar het thuisfront en spelen enkele partijtjes kaart … Een gezellige avond…
Woe 27 juli:Güzelyurt
– Ihlara Valley -
 |
| Ihlara valley |
Do 28 Juli: Güzelyurt
– dagje uitrusten
Vandaag
rustdagje, boekje lezen eventjes slenteren door de kleine steegjes, pauzeren op
het plaatselijke marktje, middageten bij een plaatselijk restaurantje, thee
drinken op het pleintje, inpakken,… en ’s avonds nog even rondkijken om in een
gezellig plaatsje te eten. We vinden een restaurantje van het hotel, en
alhoewel er geen gasten zijn en er geen eten gepland was, wil men ons toch
alweer zo helpen : we krijgen een lekker maal met heerlijke mezze en een bbq
gepresenteerd. Tijdens onze maaltijd op een heel mooi terras met uitzicht op de
vallei krijgen we nog sfeervol concertje van een Turkse zanger… Wat een leuke
avond…
Vrij 29 Juli:
Güzelyurt – Cukurbag – dag 1 van onze trekking in Aladaglar-gebergte
Klaar
voor een fysiek zware dag, vandaag vertrekken we voor onze 4-daagse trektocht
in het Taurus-gebergte. Onze hoteluitbater brengt ons (70 TL) naar Derunkuyu
waar we onze gids en onze mede-wandelaars ontmoeten :een Engels koppel van
halfweg de 50, waarvan de vrouw van Duitse afkomst is. We bezoeken onderweg nog
het Gümusler-klooster en rijden even om naar de busterminal in Nigde om onze
gereserveerde bus te betalen.. Daarna rijden we naar Cukurbag waar we een
middagmaal krijgen in een plaatselijke woning. Het is er mooi en pas recent
gebouwd. We krijgen een lekkere maaltijd. Daarna kan het wandelen beginnen en
worden al snel wat verbaasd over het hete weer… We wandelen doorheen een vallei
: geen zuchtje wind en geen schaduw te vinden… Amai dat belooft hier wel knap
lastig te worden…
 |
| Kampplaats |
Na een tweetal uur zien we ons kamp liggen, we zien nog wat
winterverblijven voor schapen, wat mensen heen en terug van hun stukje land
rijden…( volgens de thermometer van onze gids is het hier zo’n 40°). Het kamp
ligt prachtig in een vallei beschermd door de bergen rondom. We krijgen onze
tenten toegewezen zodat we ons kunnen installeren… De kinderen zijn direct
dolenthousiast. We kunnen een ijskoude douche nemen, er is een keukentent, een soort
nomadentent die dient als eetzaal met houten tafel, olielamp en
banken…gezellig. Alleen zijn er ongelooflijk veel vliegen… Het is ons niet
duidelijk of hier wel drinkbaar water beschikbaar is… Onze gids overtuigt ons…
Maar we twijfelen toch wat gezien de toch wel beperkte hygiëne. Omstreeks 19:30
u krijgen we een lekker uitgebreid avondmaal, kip, pasta, tomaat, lekker
slaatje, yoghurt, en fruit als dessert. En om af te sluiten een appelthee, thee
of koffie. Moe maar voldaan gaan we omstreeks 21:00u slapen, we zien nog een
prachtige sterrenhemel... prachtig midden in de natuur…
Za 30 Juli: trekking
in Aladaglar-gebergte : dag 2
 |
| Emli vallei |
Bovenaan de top ontmoeten we een kudde schapen wat verderop de herder in de schaduw van een rots. Hier kunnen we onze lunch nemen. Onze rugzakken worden geledigd…tortilla’s, tomaten, komkommer, aubergines in blik, tonijn, kaas, olijven,… mmm lekker. Als dessert nog een bijna gesmolten chocolade reep, een glaasje thee van de herder. De herdershond loopt er ook rond, en draagt een opmerkelijke halsband met stalen pinnen, dit ter bescherming van aanvallen van de wolven. Er komt een tweede groep aan, het blijken Belgen te zijn die met Anders reizen dezelfde trektocht maken. Na een rustpauze moeten we verder, hoofdzakelijk dalen, eerst nog via weiden, daarna nogal sterk naar beneden… voorzichtig, voetje voor voetje… en na toch wel meer dan 3 uur afdalen komen we omstreeks 16u aan in ons kamp. De koude douche is alweer wennen maar toch wel heerlijk verfrissend eens voorbij… We zijn toch wel vermoeid… hadden niet verwacht dat dit zo zwaar zou zijn, vooral de hitte maakt het toch wel moeilijk…alleen de kinderen zijn nog vol energie en lopen overal heen, douchen onder de tuinslang en hebben veel fun (volgens de gps van de gids hebben we vandaag 11 km gewandeld!). Na een opkuisbeurt in de tent, wat ontspannend boekje lezen, rondijken, … krijgen we onze maaltijd. Ikzelf heb ondertussen toch wel sterk last van een beet van een paardenvlieg, een geïnfecteerde, gloeiend heet en steeds roder wordende plek… Na verschillende zalfjes te proberen lukt het toch om de beet wat te koelen. Erg vermoeid, hoofdpijn voor Wim vooral door de hitte en de zon, gaan we alweer vroeg slapen… Hopend op een betere nacht.
Zon 31 Juli: trekking
in Aladaglar-gebergte : dag 3
We
zijn echt wel nog heel moe wanneer we om 5:45u worden gewekt…amai…moeten we
vandaag alweer een zware wandeltocht maken!? Een stevig ontbijt, een sterke kop
koffie we zullen het zeker nodig hebben. Na heel wat opruimwerk – we verlaten
vandaag immers ons kamp - kunnen we om 8:00u vertrekken. Onze wandelgezelschap
(Gordon) voelt zich echt niet goed en zal vandaag niet meewandelen. We starten
doorheen de Emli-vallei waar alweer geen luchtje wind te bespeuren valt… heet
heet heet! En dat om 8u
‘s morgens. Gelukkig af en toe toch wel wat schaduw van de dennenbomen en eens we volledig aan het klimmen zijn is er gelukkig wat wind zodat dit toch wel meevalt.
Na meer dan 2 uur klimmen - gelukkig niet al te steil - komen we terug aan een hoogvlakte waar schapen grazen en de herder in z’n typische tent ligt te slapen. De herder hoedt wel meer dan 650 schapen, en blijft hier eenzaam op deze hoogte gedurende minstens een week. We nemen hier opnieuw een heerlijk deugddoende lunch, krijgen een lekkere kop thee voorgeschoteld en kunnen dan opnieuw verder. Ons zwaar en moe gevoel van deze ochtend is voorbij, gezien de mildere temperatuur door het briesje… Vanaf nu wandelen we vooral lang de helling van de berg, blijven we op dezelfde hoogte, en krijgen we een totaal ander uitzicht op de omgeving…prachtig… Op het einde nog een steile afdaling en we zien ons kamp al liggen… prachtige omgeving, helemaal anders dan het eerste kamp. De kinderen hebben de tocht heel goed doorstaan (beter dan ons!), en komen al zingend als eersten op onze kampplaats aan. De douche en het toilet zijn primitief maar zoveel properder, het water wel veel kouder…We zijn tevreden met onze dag en vinden het toch wel ontspannend zo volledig in de natuur te wandelen, eten, kamperen, douchen,…We genieten vandaag echt wel meer…ook de kinderen vinden het echt wel leuk, uniek om op deze plaats te zijn. Een geliefde streek bij vele trekkers want we zien echt wel veel kleine groepjes gepakt en gezakt wandelen… En gezien we tijdig in ons kamp aankomen is er nog voldoende tijd om te genieten van de omgeving, uit te rusten, boek te lezen, te genieten…
‘s morgens. Gelukkig af en toe toch wel wat schaduw van de dennenbomen en eens we volledig aan het klimmen zijn is er gelukkig wat wind zodat dit toch wel meevalt.
Na meer dan 2 uur klimmen - gelukkig niet al te steil - komen we terug aan een hoogvlakte waar schapen grazen en de herder in z’n typische tent ligt te slapen. De herder hoedt wel meer dan 650 schapen, en blijft hier eenzaam op deze hoogte gedurende minstens een week. We nemen hier opnieuw een heerlijk deugddoende lunch, krijgen een lekkere kop thee voorgeschoteld en kunnen dan opnieuw verder. Ons zwaar en moe gevoel van deze ochtend is voorbij, gezien de mildere temperatuur door het briesje… Vanaf nu wandelen we vooral lang de helling van de berg, blijven we op dezelfde hoogte, en krijgen we een totaal ander uitzicht op de omgeving…prachtig… Op het einde nog een steile afdaling en we zien ons kamp al liggen… prachtige omgeving, helemaal anders dan het eerste kamp. De kinderen hebben de tocht heel goed doorstaan (beter dan ons!), en komen al zingend als eersten op onze kampplaats aan. De douche en het toilet zijn primitief maar zoveel properder, het water wel veel kouder…We zijn tevreden met onze dag en vinden het toch wel ontspannend zo volledig in de natuur te wandelen, eten, kamperen, douchen,…We genieten vandaag echt wel meer…ook de kinderen vinden het echt wel leuk, uniek om op deze plaats te zijn. Een geliefde streek bij vele trekkers want we zien echt wel veel kleine groepjes gepakt en gezakt wandelen… En gezien we tijdig in ons kamp aankomen is er nog voldoende tijd om te genieten van de omgeving, uit te rusten, boek te lezen, te genieten…
Ma 1 Augustus:
trekking in Aladaglar-gebergte : dag 4
 |
| Cimbar kloof |
Na een kleine tweetal uren komen we aan de weg
waar de pick-up ons alweer opwacht en ons naar nabijgelegen forellenkwekerij
met restaurant brengt. We krijgen er een lekkere maaltijd: forel met slaatje…
In een mooie tuin van bomen, banken, riviertjes,… We moeten ons echter een
beetje haasten om de dolmus richting Nigde te halen, en nemen afscheid van onze
Engelse medereizigers en gids. De dolmus-rit naar Nigde verloopt vlot en na het
afgeven van onze bagage in de busterminal bezoeken we nog even de oude stad.
Ook hier een opmerkelijke mengelmoes van moderne en gesluierde Turkse vrouwen,
veel jonge mensen en moderne winkels, maar ook een authentieke fruit- en
groentemarkt. Ook in de stad zijn er de vele terrasjes met oudere mannen,
alleen nu zonder thee, en anderzijds veel jonge mensen die zich van de Ramadan
niets aantrekken. We drinken koffie met Baklava, eten lekkere pizza en pasta en
gaan dan terug richting otogar om op onze bus te wachten… Het is net
zonsondergang en de drukte om met het eten te starten is zichtbaar, overal
mensen klaar aan tafel om met de maaltijd te starten. Het horloge nauwlettend
in de gaten…En wij dan de bus op…
Di 2 augustus: Nigde -
Antalya
Na
een toch wel chaotische nacht op de bus (pauzes om 12:30u 2:00u, 4:00u,…) komen
we vermoeid aan in Antalya…Alleen Kobe is uitgeslapen. Na twee weken in
authentieke en afgelegen gebieden schrikken we van de vele toeristen. Het oude
Antalya is heel pittoresk en gezellig maar doet ons denken aan een
toeristenreservaat. Hier is nog weinig te merken van het authentieke Turkije,
95% van de mensen in dit oude centrum zijn toeristen… We worden vriendelijk
onthaald in ons hotel en krijgen al na een half uurtje een kamer. De kids
kleden zich direct om en springen in het zwembad… heerlijk! Het wordt een
rustige dag , zwemmen, slapen, boekje lezen,… en ’s avonds wandelen we nog eens
door de oude stad en naar het haventje… gezellige drukte maar 100%
toeristisch…teveel souvenirshops, teveel opdringerige restaurants,… te weinig
Turkije… Jammer… een stad als Marrakech had ons veel meer bekoord..
Woe 3 augustus: Antalya
Na
een uitgestrekt en lekker ontbijtbuffet kunnen we genieten van een voormiddagje
zwembad. We duiken en springen in het warme water van ons hotel. Pas om 14u
beginnen we aan ons middagmaal… We gaan even de stad in en informeren in een
hamman :. We nemen geen all-in omdat dat te duur is met 4. De meisjes en de
jongens worden gesplitst en worden elk naar een andere ruimte gebracht … Mama
en ik (want het is Anke die schrijft) mogen ons omkleden krijgen een
omkleedkhokje en een handdoek. We worden
naar het bad geleid waar het heel mooi is, vol versieringen en koepels. We
mogen onze handdoek afdoen en moeten continu warm water over ons gieten dit
doet echt deugd na al dat wandelen… na 10min komt de vrouwelijke begeleidster
weer binnen in bikini en brengt ons naar een ander gedeelte van het Turkse bad
daar mogen we alle 2 gaan liggen. We worden geschrobd en gezeept met schuim,
afgespoeld. Maar dan is het al ten einde
en mogen we een kopje thee gaan drinken…achteraf nemen we nog een gezichtsmasker voor 10 lire
extra. Na een uurtje staan we frisgewassen buiten, de jongens staan ons al op
te wachten, dit mocht toch wat langer duren…Daarna kopen we heerlijke Turkisch
delights in de nieuwe stad, gaan we een ijsje eten in Salman en kijken we nog
wat rond in de winkeltjes... Het was een leuke ontspannende dag !
Do 4 augustus: Antalya
Ook
vandaag alleen maar relaxen, zwemmen, wat shoppen… Daarna nemen we nog een
korte boottrip : heel lang onderhandelen, afwachten, … de prijs zakt naar
minder dan de helft. Ook hier weer leuk maar veel te toeristisch voor ons,
weinig te beleven of te zien…
Vrij 5 augustus:
Antalya – Aspendos en Perge
 |
| Perge |
 |
| Aspendos |
We gaan daarna nog ’s middags eten in een afgelegen restaurant prachtig gelegen langs een rivier en dan willen we toch even het echte strand zien en de golvende zee voelen. We rijden richting Belek waar tussen de hotels nog wat strand vrij is… We zien al snel een braak liggend stuk land liggen en kunnen langs een voorlopige weg het strand bereiken… Een smalle strook – langs beide zijden afgebakend door een privé-strand van een resort… we schrikken toch even van dit massatoerisme zonder enige ziel… strandstoelen onder golfplaten afkappingen, tennisplein, volleybal,… Alles onder begeleiding van monitoren, echt niet aan ons besteed … Geef ons maar iets minder luxe maar zoveel meer ervaring, authenticiteit,… Het zwemmen in dit stukje zee is echter wel heel leuk, hevige golven, springen, overspoeld worden,… Na een kleine 2uur keren we terug naar het centrum van Antalya… Om onze laatste avond nog gezellig aan tafel door te brengen en terug te kijken op een zeer geslaagde, afwisselende, … vakantie!
In
Antalya kunnen we alleen maar besluiten dat Turkije zoveel te bieden heeft :
jammer voor hen die niet veel verder komen dan de afgeschermde wereld van het
resort….Maar toeristen als ons krijgen zo wel de kans om heel gemakkelijk en
rustig de onbetreden paden te vinden …
Zaterdag 6 augustus Antalya
– Brussel
Onze
reis zit erop, inpakken, en per taxi terug naar de luchthaven … het is een waar
toeristenresort, in schril contrast met de luchthaven in Diyarbakir, hier geen
Turken te bespeuren. Alleen een massa toeristen, bijna allen met een gekleurd
armbandje dat hen toegang gaf tot hun
all-in-resort en nu bruin geblakerd vol lof vertellen over de uitgebreide
Europese buffetten met enthousiaste obers, vermakelijke avondshows, een waaier
aan cocktails, indrukwekkende glijbanen aan het zwembad
En
wij, stilletjes genieten, afscheid nemen, en nu al heimwee naar onze voorbije
reis : een prachtig Zuidoost Turkije, een feeëriek Cappadocië, een zware maar
heel ontspannende trektocht,…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten