04-07 aug 2014

Dag 16 : Ma 04 aug : Shatili-Tbilisi

Na het alweer veel te uitgebreide ontbijt (appelcake, frietjes, brood, het typische kaasbrood) verzamelen we alle bagage voor de lange terugweg richting Tbilisi. Een jonge chauffeur met jeep brengt ons, samen met z’n vrouw en baby’tje. Nog even de laatste uitzichten op de indrukwekkende Kaukasus-gebergte : groene heuvels, rotsachtige bergen met eeuwige sneeuw, diepe valleien met bergrivieren, ….  Veel hobbelige wegen, … pas na zo’n 80 km komen we op de asfaltweg, onderweg wel een serieuze hapering bij een onverwachte bult, de auto maakt een onrust tellend lawaai, maar we kunnen wel verder rijden.

Na een 4-tal uur komen we aan in Tbilisi, en stappen we de laatste 800m te voet naar onze guesthouse. We lopen door het oude centrum, een gezellig en druk stadsdeel vol terrassen, veel toeristen, … Ons guesthouse : gezellig en modern appartement in één van de typische huizen van Old Tbilisi. De hitte is drukkend, het is toch even wennen aan die 34°C …

Na een “platte rust” maken we een korte wandeling door het stadsdeel : veel oude statige huizen met prachtig versierde ramen en terrassen in hout- en smeedwerk, een toeristisch stadsdeel vol terrassen met gezellige restaurants, bars, koffiehuizen, kleine winkels vol artistieke spulletjes om in rond te snuffelen, veel wijnkelders en wijnbars om de Georgische wijn te proeven, heel pittoresk … toch wel helemaal anders dan Yerevan. Er zijn overal renovatiewerken aan de gang, we lopen over de moderne Vrijheidsbrug naar een nieuw mooi aangelegd park, … deze stad is volop in ontwikkeling om een  trekpleister te worden, een city-trip waard !  

Dag 17 : Dinsd 05 aug : Tbilisi

We starten met een Frans ontbijt : koffie, croissant, … in een Frans koffiehuis Entrée. Ondanks de vele lekkere en uitgebreide Georgische ontbijten is dit nog altijd even “thuiskomen”.

We passeren bij de warmwater zwavelbaden, langs een oud stukje mooi gerestaureerde stadsmuur waar een kleine rivier nog passeert en de zwavelgeur overal opduikt, nemen de leuke kabelbaan naar de hoger gelegen de wijk Narikala waar we een mooi uitzicht hebben op de stad en proberen wat geo-caches te rapen, maar geen succes ….

Na een zelf gemaakte fruit-punch en een platte rust, gaan we richting Rustaveli, een nieuwer stadsdeel van Tbilisi, de champs-elysee met tal van winkels, maar ook musea en overheidsgebouwen. Heel wat bedelaars ook … mensen gepakt met zakken, gewonde oorlogsslachtoffers, kinderen, …  Het ouder deel heeft meer charme en we kiezen daar voor een gezellig terrasje, een bankje in de schaduw, … Er heerst hier een gezellige drukte, weliswaar een toeristische sfeer, maar een lekker Italiaans ijsje, een ijskoffie, … laten we niet links liggen en doet deugd na enkele dagen afzondering in de bergen …   

Dag 18 : Woe 06 aug : Tbilisi

’s Morgens rijden we richting Mtskheta, de vroegere hoofdstad van Georgië, en passeren eerst langs Jvari, een kerkje op de heuvel, als eerste gebouwd in Georgië en waar destijds het Christendom dus eigenlijk begon. Voor de Georgiërs een heel heilige plaats, en er is hier dan ook nogal wat volk. Vanop de heuvel hebben we een mooi uitzicht op Mtskheta en de rivier.

Mtskheta zelf is een heel toeristisch aandoende site, met rondom nieuw gebouwde huizen, in Zwitserse stijl gebouwd, voor het onderbrengen van winkels vol souvenirs en restaurants. Vanop de parking moet je er doorheen om tot bij de ommuurde kathedraal te komen. De spulletjes – zoals we er al genoeg zagen in Tbilisi laten we links liggen,  en we bezoeken meteen de Kathedraal. Hier opnieuw heel wat diepgelovigen die bijna elke icoon of pilaar met enige betekenis kussen, knielen, bidden, … voor ons een beetje vreemd, enkele orthodoxe priesters lopen er ook rond en de gelovigen vragen om een kruisje op het voorhoofd …

We hebben het qua kerken al een beetje gehad, en verlaten deze toeristische trekpleister om richting Tbilisi Dynamo te rijden … en een voetbaltruitje voor Kobe te halen op de academie en fan shop.

Daarna bezoeken we het Nationaal museum, hier een mooie collectie van gouden juwelen daterend van 4000 BC tot 400 AC … jawel !! In Georgië waren er wat goudmijnen, en er liggen hier echt wel prachtige juwelen, de heel hedendaags aandoen, etnische symbolen blijven dan ook inspireren. Een deeltje van het museum gaat over een archeologische site met de eerste Europeanen die men hier vond, maar het interessantste deel gaat over de Russische bezetting van Georgië. In 1921 viel Rusland Georgië binnen, Georgië was toen al zeer Europees gezind en wilde bij Europa horen. Gezien de situatie in Oekraïne doen de teksten uit die tijd wel zeer hedendaags aan … een brief aan de Amerikaanse president met vraag tot steun om uit de Russische bezetting te geraken, want heel wat intellectuelen, verzetslieden, dichters, kunstenaars werden vervolgd en vermoord. Ook de conflicten met Abchasië en Zuid-Ossetië, waar meer pro-Russische inwoners waren, werden toen al vermeld…. Toch wel indrukwekkend dat Georgië hier heel publiekelijk kritiek geeft en de Russische bezetting aanklaagt … 880.000 Georgiërs sneuvelden tijdens deze periode als gevolg van de repressies van Rusland, en dit op de 4.000.000. Poetin zal deze tentoonstelling wel niet geopend hebben  J. 

Dag 19 : Don 07 aug : Tbilisi – David Gareja

Een lange rit richting Azerbeidzjan, het landschap verandert van groen naar hoog gelegen droge vlaktes, kuddes koeien met hun herders in immense weides, de wegen wordt terug hobbelig en onverhard, de dorpen nog zeldzaam … Onderweg wat taferelen die we vooral ook in Armenië zagen : kleine dorpen met onverharde wegen, veel landbouwers met oude Oost-Europese wagens, hooi inzamelen, kuddes dieren bewaken, … Na een tweetal uur rijden komen we bij het zeer afgelegen klooster David Gareja in een bijna woestijn-maanlandschap. 

Het klooster is gebouwd rondom een aantal grotten, gesticht door een Syrische Missionaris om vanuit het Midden-Oosten het Christelijk geloof te verspreiden, en telde hier ooit 6000 monniken in de nabije omgeving. Het vertoont veel gelijkenissen met Capadocië, en in een groot aantal grotten zijn nog fresco’s te zien. Dit klooster was dan ook  zeer gerenommeerd voor z’n manuscripten en fresco-schilderkunst. We stijgen een heuvel op langs een smal pad, volgen wat andere toeristen, en passeren langs de vele grotten, het is snikheet (37°C ?) er is gelukkig nogal wat wind die wat afkoeling geeft, maar er is zo goed als geen schaduw. Wat een barre omstandigheden om hier een klooster te stichten ?  Toch is deze wandeling zeker de moeite waard, de omgeving is nog indrukwekkender, we zitten op de grens met Azerbeidzjan, kijken uit over een kleurrijke steenwoestijn, zien in de verte wat oases en groene valleien waar dorpen zich genesteld hebben.  Een totaal ander landschap dan wat we tot op heden hadden gezien.