23 juli 2014

Dag 5 : Jerevan - Goris

Een lange transportdag voor de boeg.  Vanop ons terras zien we de Ararat vandaag heel helder, een geluk dus aangezien we vandaag net het klooster –Khor Virap - nabij de Ararat willen bezoeken. We nemen afscheid in Jerevan…

Bij het naderen hebben we een mooi uitzicht op het klooster, op de rand van een heuvel en met de Ararat op de achtergrond. Het klooster zelf is opnieuw mooi gerestaureerd, … Op een 100-tal meter zien we de volledig gesloten grens met Turkije…  

Het landschap verandert van dor naar meer groen en heuvelachtiger, we stijgen langzaam naar de 2300m, en rijden nog een prachtige kloof in tot bij het klooster Noravank.

Dit heel desolaat gelegen klooster alweer op een heuveltop is recent heel mooi  heropgebouwd. Het valt ons toch wel op dat alle sites die we bezoeken recent gerestaureerd of zelf volledig heropgebouwd werden. En dat allemaal gratis te bezoeken. In het laatste klooster is nog een museum met een tentoonstelling van bijbelmanuscripten. Heel klein en fijn geïllustreerde bijbeltjes, gemaakt door monniken destijds.

We picknicken onderweg langs de rivier – wat jammer dat de Armeense bevolking zo weinig respect heeft voor de natuur en alle afval achterlaat – en moeten dan nog een flink stuk rijden. Het landschap varieert, we zien massa’s wijngaarden, velden vol met zonnebloemen, fruitgaarden, verkopers van groenten en fruit, zelfs wijn in colaflessen, honing en gedroogd fruit,  boeren op het veld aan het werk, die het hooi binnenhalen, pikdorsers (maar dan de modellen uit de jaren ’70), … heel wat kleine woonwagens bij bijentelers, herders met hun vee, …  de rit verveelt ons zeker niet. Hier en daar – zoals we ook al de vorige dagen konden zien – liggen resten van wagens en vrachtwagens te roesten langs de weg.  We tasten vandaag ook wat de grenzen van Armenië af, en kunnen vanop afstand de grens met Turkije en Azerbeidzjan zien… maar verhoogd militair toezicht is er niet echt.  

Net voor Goris bezoeken we een site Zorats Karer, een site van zo’n 5000 jaar oud, waar stenen net als in Stonehenge gestapeld werden in een cirkel. Destijds gebouwd om de sterren te bestuderen ?

Tenslotte komen we aan in Goris – dichtbij de grens met Nagarno-Karabach – een grijze troosteloze stad, modern gebouwd met rechte lanen, grijze huizenblokken, weinig sfeer, vooral veel doorgaand zwaar verkeer. Na wat zoeken vinden we toch onze B&B en het gastvrije vriendelijke onthaal staat in schril contract met deze grijze stad. Morgen willen we naar Tatev en hier de omgeving wat verkennen, de oude stad op de helling met tal van grotwoningen die we vanop het enige terras van de stad konden zien, beloofde wel de moeite waard te zijn….