29-30 juli 2014

Dag 11 : Di 29 juli : Dzoraget – Kazbegi

We verlaten Armenië en rijden vandaag naar Kazbegi… een lange rit. De grensovergang gaat heel vlotjes, stempels om Armenië te verlaten, stempels om Georgië binnen te komen… Meteen ander alfabet, maar al even onleesbaar voor ons. De eerste indrukken zijn dat dit toch een iets rijker land is, minder lada’s, meer middenklasse-wagens, en de luxe-jeeps die blijven er natuurlijk… De wegen zijn breder en beter onderhouden… We rijden langs Tbilisi : ook hier heel wat nieuwbouw, mooie winkelcentra, we zien de oude stad liggen op een klif hoog boven de rivier… file vanwege een auto die in een – gelukkig niet al te diepe – ravijn is gereden.
 

Verder verandert het gebergte alweer, met heel mooi groene hoog gelegen weilanden, ruwe rotsen, een prachtig turquoise stuwmeer met een  heel mooi gelegen klooster …

De temperatuur daalt, we komen voorbij een skioord, moeten hier de Jvari-pass (2400m) voorbij en de temperatuur is nog amper 13°C, we zitten nu wel in de wolken … Een grote t°-wisseling voor toeristen in short en met een topje aan … Boven aan de pas een prachtig uitzicht op de bergen, de kloven, … in de verte Azerbeijan en Zuid-Ossetië … Na de pas volgen we verder de rivier in de vallei, prachtige bergen, kleine dorpjes, bruggetjes, …. En dan een heel eind wegeniswerken waar we over de verharde weg moeten hobbelen …

Tegen 16:00u zijn we in Kazbegi, een drukte van taxi-chauffeurs op het pleintje, een venter voor guesthouses … we worden afgezet en voelen ons wat uitgeschud na een rit van 6 uur… Met de rugzak op gaan we op zoek naar een guesthouse, onze eerste voorkeur is volzet, maar het huisje ernaast heeft wel nog kamers vrij, …. Van ons luxe-hotel en 30°C nu een kamertje bij de plaatselijke bevolking en slechts 18°C. Op de koop toe deze namiddag geen stromend water in Kazbegi … dat wordt wachten tot vanavond…

We verkennen het dorpje, zien het bekende hoog gelegen klooster al liggen, en gaan op zoek naar een gids voor een trektocht. Ondanks de vele trekkers en de drukte in dit dorpje zijn hier zo goed als geen toeristenbureautjes … het toerisme staat hier echt nog in kinderschoenen. We kunnen wel een geo-kaart kopen, maar gidsen zijn hier niet … alleen gidsen voor het beklimmen van de Kazbek.

Hier ook geen postkantoor, onze al lang geschreven kaartjes uit Armenië geraken straks zelfs niet verstuurd vanuit Georgië … internet is toch veel sneller repliceert men hier … misschien is dit toch het laatste jaar dat we kaartjes proberen te versturen ….

‘s Avonds krijgen we een lekkere maaltijd in onze guesthouse, en naar we informeren wordt het weer vanaf morgen beter…

Dag 12 : Woe 30 juli : Kazbegi

Bij het ontwaken zien we vanuit onze kamer een blauwe hemel en de berg Kazbek (5047m) die gisteren in de wolken was gehuld … op de voorgrond het klooster en de groene weilanden … prachtig !




 

 
 


We starten de wandeling doorheen het dorpje Gergeti en daarna al snel stijl omhoog richting klooster. Onderweg heel wat toeristen die dezelfde richting kiezen. Na anderhalf uur klimmen moeten we toch wel even op adem komen, maar hebben we vooral een prachtig uitzicht op het kloostertje. We wandelen er even rond, lopen het kerkje binnen en gaan dan de andere kant op, vanwaar een heel ander perspectief op het klooster, even adembenemend … Gelukkig schijnt de zon, het is aangenaam warm, ideaal voor deze wandeling. We dalen opnieuw af, nu langs de andere kant, eten onderweg een picknick, en genieten van de omgeving, de vele geel en paar gekleurde bergbloemen en het groene gras,….

In het dorpje aangekomen gaan we nog eens op zoek naar een toeristenbureautje, een gids, … niks te bespeuren.

We besluiten dan maar een aantal adressen uit de LP op te bellen, in het nabij gelegen dorp Juta, vanwaar we eigenlijk de trekking willen starten. Gelukkig hier meer succes … en na heel wat telefoneren, onderhandelen, vragen en antwoorden, hebben we een deal … Morgen vertrekken we tegen de avond naar Juta waar we in de mooie Zeta-campsite overnachten, om dan in 3 dagen te voet naar Shatili te stappen. Voedsel, paard, tenten, slaapzakken, én gids… alles zou geregeld worden. Fingers crossed, hopelijk hebben ze alles goed begrepen, want het Engels is hier toch wel zeer basic, en uit beleefdheid zegt men steeds ‘yes’ ….  En morgen gaan we nog eerst mountainbiken naar de waterval van Gveleti.

 

27-28 juli 2014

Dag 9 : Zo 27 juli :

Na een heerlijk zwempartijtje vertrekken we richting noorden, Dzoraget. Het landschap wordt groener, de bergen ruwer, alleen de grijze steden, de vervallen en verwaarloosde oude fabrieken , achtergelaten wagens, … markeren nog steeds het landschap.  Na een tweetal uurtjes komen we in ons hotelletje aan… prachtig gelegen aan een rivier, … pure luxe.

We genieten van een warm binnenzwembad, maken een wandelingetje in het dorp, lezen ons boek, … verder lui lekkeren. ’s Avonds komt er regen opzetten, maar de temperaturen blijven aangenaam warm.

Dag 10 : Ma 28 juli :

Vandaag een 10km lange wandeling op het programma, van het ene Unesco-beschermd klooster naar het andere. Met de taxi laten we ons brengen, naar een dorpje vanwaar we met de kabelbaan naar het klooster kunnen. De kabelbaan dateert uit de beginperiode van de kopermijn, de motor doet het sinds kort niet meer … dus moeten we met de taxi verder naar Sanahin. We rijden verder tot het klooster, een andere bouwstijl dan de vorige klooster, ander kleur van gesteente, en ondanks z’n Unesco-bescherming, toch redelijk verwaarloosde indruk…

In dit dorpje Sanahin is tevens de uitvinder van de Mig geboren, en daar wordt een klein museumpje aan gewijd. Op maandag gesloten, maar we zien wel de Mig van dichtbij.

We kopen onze drankvoorraad en starten dan onze wandeling, langs een verharde weg naar het volgende dorpje. Onderweg veel landbouwershuisjes, stro in hopen verzameld, houten poortjes, maar toch een zeer arme indruk. Ook het volgende dorpje doorkruisen is wel leuk, terug dezelfde taferelen van oude huisjes, kleine stallingen, stro, … Voorbij dit dorpje is het even zoeken naar de juiste weg, we zouden een steile afdaling moeten nemen,… We hebben een prachtig uitzicht over de vallei – alleen jammer van de oude roeste mijnsite – en we zien op 1 lijn links en rechts van ons de 2 kloosters. Het is ons even een raadsel hoe we de kloof kunnen overbruggen, maar na wat zoeken vinden we een mooi picknick-plaatsje en daarnaast een steile maar toch veilige weg naar beneden. We eten eerst wat en proberen dan het pad. Aanvankelijk wat steil, maar nadien een mooi pad doorheen het bos, en gelukkig komen we na een tijdje bij de rivier, liggen hier wat rotsblokken en stenen ideaal gestapeld om de rivier over te steken, en kunnen we verder richting klooster. Het pad verder terug omhoog is heel variërend, langs en door weilanden, langs boomgaarden, mooi afgezette tuintjes, huisjes, … maar ook achtergelaten roeste vrachtwagens, lada’s, …

Bij het dorpje aangekomen worden we verwelkomd door enkele plaatselijke bewoners op een bankje onder de boom. Belgia dat kennen ze : dat is Anderlecht, Brugge, Hazard, … voetbal is steeds een makkelijke opener. Maar veel verder komen we niet in het gesprek … De matroeska passeert hier over een klein half uur, dus dat is even geluk hebben. Het klooster - ook al door de Unesco beschermd - toch wat groter en beter onderhouden dan het vorige bezoeken we in sneltempo, we hebben er al zoveel gezien en willen ons busjes niet missen, de volgende komt pas 2 uur later.

Het busje komt op tijd en rijdt tot aan het stadje waar direct een aantal taxi-chauffeurs ons verder naar ons hotel willen brengen. 

Zo raken we snel terug en kunnen we nog een laatste keer genieten van een hotel met zwembad, , de aangename warme temperaturen,  een mooie terras aan de rivier met een glaasje, een boek, tablet, …. De wijn in Armenië heeft ons tot dusver niet echt bekoord, maar hier in dit hotel moeten we toch even onze mening herzien…  Laatste avond in Armenië, morgen rijden we door richting Georgië. We konden in Yerevan meteen een taxi reserveren die ons tot het Noorden – Kasbegi – kan brengen.


 

25-26 juli 2014

Dag 7 : Vrijdag 25 juli :

Terug richting noorden, maar nu via de Selim-pas waar we even de zijderoute volgen en een mooie karavanserai bezoeken. Er zijn net een 40-tal Israëlische toeristen aanwezig, vrouwen met jeeps versierd met de Israëlische vlag. Een kwartiertje later komen ook een 10-tal Israëlische mannen met de mountainbike aan. Ze maken een rondreis per fiets voor een 10-tal dagen. We zouden hen graag even confronteren met de onmenselijke toestanden die hun regering in Gaza creëert, maar houden toch maar wijselijk onze mond en beginnen geen politiek betoog.

Wat verder bezoeken we in Noratus een begraafplaats met honderden khatchkars. Een oud vrouwtje komt ons tegemoet en toont ons een aantal stenen en geeft wat uitleg bij de uitgehouwen tekeningen. Een baby, een tweeling, de berg Ararat, een koppeltje vermoord door de mongolen, brood en wijnkruiken,… is het echt waar of haar eigen fantasie ? Ze wil ons ook haar breiwerkjes laten zien en verkopen, mutsen, pantoffels, kousen, … We kopen dan toch een mooie muts.

 

Ondertussen zijn we al bij het Sevan-meer aangekomen, en hebben we een mooi zicht op het meer, en omliggende bergen die de grens met Azerbeidzjan afbakent, de vele kleine baaitjes met Armeense toeristen, stalen containers als vakantiehuisjes… maar ook weilanden met koeien en schapen, kleine natuurgebieden, en helderblauw water, en af en toe een kloostertje op een heuvel dat zich mooi aftekent tegen het blauwe water…

Wij rijden door de stad Sevan die alweer dezelfde troosteloze indruk geeft als Goris, de hoofdweg in heel slechte staat, verlaten vervallen gebouwen, … en heel wat winkeltjes met speelgoed voor aan het meer, kleurrijke emmertjes en schoppen, zwembandjes,…

Ons hotel is gelukkig geen weerspiegeling  van deze stad, maar een kleinschalig resort met leuk zwembad, kamers die uitgeven op het pleintje, een bar met muziek, en zicht op het meer … Vooral Armeense of Russische toeristen, gezinnen, en niet luidruchtig…

Dag 8 : Zat 26 juli :

De dag start nogal bewolkt, en bij het lezen van de de standaard op zaterdag, ontdekken we in het reis kantern, een artikel over Armenië… allen daarheen.

Ondanks de wolken genieten we van het zwembad, en later blijken we nog serieus verbrand … toch een straf zonnetje hier ….

In de avond gaan we te voet langs het publieke strand naar het nabijgelegen klooster Sevanavank. Er heerst een aparte sfeer, overal picknicktafeltjes en mensen aan de bbq, luide muziek, er wordt wat gedanst, chique wagens met jonge kerels komen aan- en afgereden, veel macho-gedoe … toch wel typisch… Bij het kerkje is veel volk, en toch wel grappig hoe diezelfde macho’s dan toch diep gelovig lijken te zijn en heel gedwee het kerkje binnenlopen om een kaarsje te laten branden… Vanop de heuvel een prachtig zicht, het kerkje, de bergen, het meer, de ondergaande zon.
We sluiten onze luie dag af in een nabijgelegen restaurant, waar de obers alweer geen woord Engels begrijpen, maar het eten – een vis uit het meer -  wel lekker smaakt. Het is ondertussen al donker en we willen eerst te voet terugkeren, hopend snel een taxi te zien, maar maken na een tijdje  toch omkeer naar het restaurant om een taxi te bestellen.

Een ober is direct bereid om ons te brengen,…

Z’n Lada heeft toch wat tijd nodig om goed op gang te komen, en heel traagjes en puffend vertrekken we… Een belevenis … Armenië op z’n best, Oost-europa uit de jaren ’80 heel dichtbij. Bij ons hotel aangekomen heeft hij terug wat moeite om de helling op te rijden, maar na een aantal pogingen is hij toch vertrokken, toch wel bijzonder om zo snel aan te bieden ons terug te brengen. Er rijden hier honderden zoniet duizenden Lada’s rond, en zelfs een groot deel nog oudere Oost-europese merken en modellen, maar blijkbaar toch niet meer in zo’n topconditie als wij ons voorhielden …  Het schril contrast met de vele luxewagens wordt alleen nog groter…

 

24 juli 2014

Dag 6 : Dond 24 juli : Goris – Tatev

 

Met de kabellift bezoeken we het Tatev-klooster. De kabellift is 6km lang, de langste ter wereld, en gaat over 2 valleien. We hebben een schitterend uitzicht. Het klooster is heel afgelegen, op de rand van een kloof, … het is toch wel een groot klooster, er leefden hier ooit 600 monniken.


 

Daarna maken we de wandeling te voet vanuit het klooster naar de ‘devil’s bridge’, een 6km lange afdaling naar een riviertje. Onderweg picknicken we, het is een lange afdaling, snikheet, en we komen nog langs een vervallen en verlaten klooster. Na meer dan een uur stappen moeten we terug klimmen, … het is even puffen, want dit hadden we niet verwacht. Het uitzicht is echter adembenemend… Na meer dan 2 uur komen we aan het eindpunt, een heel nauwe diepe kloof, kolkend water … Wat Armeniërs nemen hier een frisse duik in een bassin, alweer jammer dat men dit steeds zo vuil achterlaat.










 

Vanuit onze guesthouse maken we nog een kleine wandeling door het oude Goris, en de nabijgelegen helling, een landschap dat aan Capadocië doet denken, we worden zelfs uitgenodigd om in een schoorsteenhuisje te komen kijken, ingericht met een bed en tafeltje. We wandelen nog wat verder en komen via de afgelegen huizen verder langs de helling op een groot kerkhof terecht, mooi uitzicht op het landschap en de stad Goris. De armoede is hier toch wel tastbaar, veel vervallen huizen, misschien zelfs verwoest dor recente oorlogen, … waar wij het toch niet voor mogelijk houden om nog in te wonen. En alweer duidelijk dat hier veel is komen te vervallen na de onafhankelijkheid van Rusland, industrie is weggetrokken, voetpaden en straten kapot en niet hersteld, … alles gewoon leeg en aan z’n lot overgelaten wordt. Jammer dat men hier – vermoedelijk door de constante dreiging van grensconflicten -  niet zelf het touw in handen neemt, en deze stad wat proper houdt en aantrekkelijker maakt.

 

23 juli 2014

Dag 5 : Jerevan - Goris

Een lange transportdag voor de boeg.  Vanop ons terras zien we de Ararat vandaag heel helder, een geluk dus aangezien we vandaag net het klooster –Khor Virap - nabij de Ararat willen bezoeken. We nemen afscheid in Jerevan…

Bij het naderen hebben we een mooi uitzicht op het klooster, op de rand van een heuvel en met de Ararat op de achtergrond. Het klooster zelf is opnieuw mooi gerestaureerd, … Op een 100-tal meter zien we de volledig gesloten grens met Turkije…  

Het landschap verandert van dor naar meer groen en heuvelachtiger, we stijgen langzaam naar de 2300m, en rijden nog een prachtige kloof in tot bij het klooster Noravank.

Dit heel desolaat gelegen klooster alweer op een heuveltop is recent heel mooi  heropgebouwd. Het valt ons toch wel op dat alle sites die we bezoeken recent gerestaureerd of zelf volledig heropgebouwd werden. En dat allemaal gratis te bezoeken. In het laatste klooster is nog een museum met een tentoonstelling van bijbelmanuscripten. Heel klein en fijn geïllustreerde bijbeltjes, gemaakt door monniken destijds.

We picknicken onderweg langs de rivier – wat jammer dat de Armeense bevolking zo weinig respect heeft voor de natuur en alle afval achterlaat – en moeten dan nog een flink stuk rijden. Het landschap varieert, we zien massa’s wijngaarden, velden vol met zonnebloemen, fruitgaarden, verkopers van groenten en fruit, zelfs wijn in colaflessen, honing en gedroogd fruit,  boeren op het veld aan het werk, die het hooi binnenhalen, pikdorsers (maar dan de modellen uit de jaren ’70), … heel wat kleine woonwagens bij bijentelers, herders met hun vee, …  de rit verveelt ons zeker niet. Hier en daar – zoals we ook al de vorige dagen konden zien – liggen resten van wagens en vrachtwagens te roesten langs de weg.  We tasten vandaag ook wat de grenzen van Armenië af, en kunnen vanop afstand de grens met Turkije en Azerbeidzjan zien… maar verhoogd militair toezicht is er niet echt.  

Net voor Goris bezoeken we een site Zorats Karer, een site van zo’n 5000 jaar oud, waar stenen net als in Stonehenge gestapeld werden in een cirkel. Destijds gebouwd om de sterren te bestuderen ?

Tenslotte komen we aan in Goris – dichtbij de grens met Nagarno-Karabach – een grijze troosteloze stad, modern gebouwd met rechte lanen, grijze huizenblokken, weinig sfeer, vooral veel doorgaand zwaar verkeer. Na wat zoeken vinden we toch onze B&B en het gastvrije vriendelijke onthaal staat in schril contract met deze grijze stad. Morgen willen we naar Tatev en hier de omgeving wat verkennen, de oude stad op de helling met tal van grotwoningen die we vanop het enige terras van de stad konden zien, beloofde wel de moeite waard te zijn….

22 juli 2014

Dag 4 Jerevan – Garni – Geghard – Jerevan

Vandaag bezoeken we een Grieks-Romeinse tempel in Garni. De tempel werd volledig gereconstrueerd, en ligt op een prachtige locatie op de rand van een kloof. Er is tevens een Romeins badhuis met wat mozaïeken, en resten van een paleis dat pas later werd gebouwd.

We rijden verder naar Geghard waar een klooster alweer verscholen in de bergen te bezoeken is. Een deel van de kerkjes horend bij het klooster werden gebouwd in “caves”, de monniken-cellen zijn hier ook te zien. Er was net een huwelijk, en het bruidspaar neemt de nodige tijd voor wat foto’s …



Daarna rijden we terug richting Garni waar we nog een wandeling plannen, maar eerst in het plaatselijke fish-restaurant een lekkere forel willen eten.  De weg is moeilijk bereikbaar, en halverwege gaan we toch te voet verder, het restaurant is pittoresk gelegen langs de rivier, we mogen onze “forel” kiezen, die krijgt een klop op het hoofd en mag dan op de bbq! We krijgen een kiosk toegewezen en kunnen geheel privé ons middagmaal nemen. Lekker, zelfs Kobe is nu enthousiast… !!  Er zijn hier nog heel wat families…  zo’n verlaten plaats maar toch gekend door de plaatselijke bevolking.

Daarna stappen we te voet verder langs de kloof richting Garni, een heel mooie wandeling, veel stollingsgesteente te zien, wat kleine landbouw met groenten en fruit en hier en daar een kudde koeien. De helling naar de tempel is steil, en onder een felle zon is dit heel wat zweten, maar we raken toch puffend en zwetend boven.

In Yerevan teruggekomen genieten we nogmaals van ons ijskoud verfrissend zwembad en gaan voor een laatste maal ’s avonds de stad in. Een lekker maaltijd bij de Libanees en even “chillen” in een loungebar met een cocktail … afscheid van deze bruisende, stad Yerevan. Hip & trendy maar is schril contrast met de dorpen op nog geen 30km hiervandaan … Vreemd !

21 juli 2014

Dag 3 Jerevan – Kasagh kloof – Amberd – Jerevan

Gisteren kon Wim een taxi reserveren voor een ganse dag (17.000 AMD of € 32). We slaan wat drank en verse broodjes in om de dag te overbruggen. We rijden een 30-tal km ver en starten aan het Armeens kerkje (klooster) Sagmosavank waar we via de Kasagh-kloof kunnen wandelen tot aan een volgend klooster Hovannahank.


We herkennen hier de typische stijl zoals we ook in NO-Turkije hebben gezien. De afdaling naar de kloof is toch wat minder evident dan beschreven in de LP en gelukkig komt een plaatselijke tiener ons het juiste pad aanwijzen. We glijden hier en daar naar beneden langs stenen die los liggen, Kobe maakt toch een kleine tuimeling met wat blauwe plekken en schrammen als gevolg … maar beneden gekomen is de weg langs de rivier best wel mooi. Na een eind zien we dat de helling naar boven nu toch gelukkig wat gewoontjes is, we komen in een dorp en moeten dan nog een eind verder. Wandelend door de straatjes zien we hier het dagdagelijks leven op het platteland in Armenia, veel boerderijtjes, perziken en abrikozen te koop, hout binnenhalen voor de winter, spelende kinderen, veel oude maar kleurrijke lada’s,  oudjes in de schaduw met backgammon, vrachtwagens die het hooi binnenbrengen … overal vriendelijke mensen.

We komen finaal bij het Hovannavank-klooster, ook dit is terug een mooi kerkje, prachtige ligging langs de kloof, dit klooster hier is typisch voor z’n inscripties en pas recent gerestaureerd. Onze taxi-chauffeur is nergens te bespeuren en na wat moeite kunnen we hem telefonisch bereiken,.. een heel gedoe om nog eens uit te leggen wat de bedoeling was … hij was al op de eindbestemming op ons aan het wachten … 40km wandelen in 2uur … zou niet zo evident zijn. Terwijl we onze picknick opeten rijdt de chauffeur terug om ons op te pikken, en dan terug te rijden. Het landschap verandert nu toch, en we rijden langs een hoogvlakte verder richting Amberd fort. Heel mooi uitzicht, hier en daar zien we opgesmukte woonwagens, met tenten errond, … Armeense herders zorgen hier voor hun vee, maaien het gras hier manueel, hier en daar een traktor … De weg is in heel slechte staat, maar het landschap indrukwekkend en de kuddes koeien talrijk.  Van ver zien we al het fort liggen, maar moeten een grote omweg maken om het via de weg te bereiken. Eigenlijk konden we dit ook te voet doen, maar het is al wat laat, er zijn wat dreigende wolken … we kiezen dus de makkelijkste weg.
  Bij aankomst een bus Belgische en een bus Franse toeristen … We wandelen tot bij het fort en nabijgelegen kerkje : toch wel een indrukwekkende ligging hier, verbluffende omgeving om te verkennen … was zeker de moeite geweest om te voet te doen !!

We rijden terug richting Yerevan, de wind steekt op en we krijgen toch een regenbuitje  te verwerken. Het koelt wat af (van 34 naar 27°C) maar blijft aangenaam warm. 

19-20 juli 2014

Dag 1 Zaterdag 19 juli 2014
Met de recente gebeurtenissen in Oekraïne zijn we toch iets meer op onze hoede voor deze vlucht naar Jerevan met tussenstop in Kiev. Maar in de luchthaven van Zaventem staat toch een behoorlijke rij aan te schuiven voor deze vlucht … we zijn dus niet de enigen die deze vlucht niet annuleerden.  De vlucht verloopt vlot, de tussenstop in Kiev is rustig, geen grote aanwezigheid van militairen of extra controles, wel een uurtje vertraging en dan een klein onweertje. Maar ook deze vlucht is vlot en omstreeks 00.30 landen we in Yerevan. Welcome in Armenia ! De paspoortcontrole verloopt verrassend vlot en een stempel wordt al vlug gezet … De taxichauffeur van ons hotel staat al te wachten, op naar het hotel ! Het is donker, en onderweg kunnen we al wat indrukken opdoen, veel kitscherige lichten van casino’s, bars en nachtclubs, maar ook winkeltjes, restaurants, … Mooie villa’s en gebouwen met omheiningen staan in contrast tot toch wel armere buurten … Het is al laat (hier wel 2 uur tijdsverschil) en gelukkig krijgen we onze kamer zonder voorafgaand alle papieren te moeten invullen. Vanop ons terras zien we het zwembad … zonder water !! Net een verfbeurt, binnen een 5-tal dagen is het opnieuw bruikbaar … waarom alweer met ons ? Gelukkig is er ook een binnenzwembad … :)

Dag 2 Zondag 20 juli 2014
We worden verwelkomd met een Armeens ontbijt : sla, kaas, ei, yoghurt met een vrucht uit de tuin (welk ?), een soort Turks brood, en gemarineerde aubergine  en tomaat …. Lekker . Nescafé of thee … Het is hier super rustig : alleen een Libanees koppel op zoek naar een huis als vluchtweg mocht het ook in Libanon onveilig worden. Toch wel een ander soort leven in een land omringd door landen in oorlog en zelf ook niet altijd conflictvrij. Heel wat Syrische vluchtelingen ook …
Daarna gaan we op verkenning : eerst te voet naar het Genocide-memorial monument : na een toch wel lange wandeling blijkt het museum “under construction” en een deel van het monument in de stellingen. Maar het is toch wel indrukwekkend; een groep Armeense jongeren komt er bloemen leggen bij de eeuwige vlam.





Daarna gaan we vlakbij de eerste geocache zoeken : bingo ! Onder de snikhete zon bereiken we de opera, een plein met heel wat gezellige café’s en bars, veel westerse muziek, en ook de jongeren lopen hier hip en trendy gekleed.
We bezoeken nog het standbeeld “Mother Armenia” (en alweer een cache J), komen terug langs de Cascade, een indrukwekkend bouwwerk op een helling, met een museum voor moderne kunst, en dit allemaal gebouwd door een rijke Armeense privé-kunstverzamelaar. Het is snikheet (38à40°C), en gelukkig kunnen we afwisselend binnen en buiten dit bouwwerk laveren, met buiten fonteinen en een mooi zicht op de omgeving en het beneden gelegen plein, binnen de airco en wat moderne kunstwerken. 

Op het benedenplein genieten we - op een terras maar in de schaduw - van een lekkere frisse vers bereide cocktail, en hebben we zicht op het trendy hippe volkje dat hier graag laveert. Een schril contrast met de povere en bijna vervallen buurten waar we toch ook al doorwandelden. Wat decadentie met limousines, veel dure wagens, opvallend geschminkte dames op stiletto’s en korte jurkjes… maar ook oudere bedelende gebogen vrouwtjes, met een sjofele rugzak, … het leeft hier allemaal naast elkaar, en je loopt zo van de ene situatie in de andere …

 

Armenië - Georgië 2014

Dag1 19/07	Brussel – Kiev – Jerevan
Dag2 20/07	Jerevan                     (1.1milj inwoners) (bruisende stad, veel moderne wagens, veel cafés en terrasjes, zicht op de Ararat)
Dag 3 21/07	Jeravan – Ashtarak – Amberd – Jerevan
Dag 4 22/07	Jerevan – Khosrov – Garni – Geghard – Jerevan
Dag 5 23/07	Jerevan – Khor Virap – Yeghegnadzor – Goris 240km
Dag 6 24/07	Goris – Tatev – Goris 35km
Dag 7 25/07	Goris – Noratus – Sevan 240km
Dag 8 26/07	Sevan meer
Dag 9 27/07	Sevan – Dilijan – Dsegh 100km
Dag 10 28/07	Dsegh
Border crossing
Dag 11 29/07	Dsegh – Tbilisi – Kazbegi            250km
Dag 12 30/07	Kazbegi
Dag 13 31/07	Kazbegi (trekking)
Dag 14 01/08	Kazbegi (trekking)
Dag 15 02/08	Kazbegi (trekking)
Dag 16 03/08	Kazbegi (trekking)
Dag 17 04/08	Kazbegi (trekking)
Dag 18 05/08	Tbilisi (1.5milj inwoners)
Dag 19 06/08	Tbilisi – Mtskheta – Tbilisi
Dag 20 07/08	Tbilisi – David Gareja – Tbilisi
Dag 21 08/08	Tbilisi
Dag 22 09/08	Tbilisi – Brussel

Geruststelling : luchtruim boven Oost-Oekraïne wordt vermeden :
onze vlucht = PS611